© 2018  Urker Mannenzangvereniging ‘Onger-Oens’  
1988      30 jaar     2018
Urker Mannenzangvereniging
1988      30 jaar     2018
     
  
    Verslag van een Repetitie in het Urkerland.  Mannenkoor Onger Oens:  Stukje Urker cultuur !!         'Maak de draaitjes op de juiste plaats mannen!' Een flinke groep zingende mannen, met een pittig volume, en het genre   'zingen op het zeetje': Dát is toch wel de charme van Mannenkoor Onger Oens. Uiteraard heeft het koor ook arrangementen van Meindert W. Kramer, Willem Hendrik Zwart en Jan Zwanepol in het repertoire, maar het zingen van en met de bovenstemmen mag toch wel de slagroom op het gebak van dit mannenkoor is genoemd worden. Zo'n 47 mannen verzamelen zich op zaterdagavond om half acht in het eigen zanggebouw van Onger Oens op het industrieterrein. Zo ook afgelopen zaterdag. De sfeer is goed, en de zangers hebben er duidelijk zin in. Tja, wat wil je ook, het is echt even hún uurtje.     En daar moet niemand aankomen !    "Kan de kachel niet wat zachter?"   Het openingslied is nog maar net afgerond, zo aan het begin van de repetitie, als één van de zangers het duidelijk warm begint te krijgen. Na het ronddelen van pottertjes, en het maken de nodige grappen en grollen, die volgden op de opmerking van de verhitte zanger, is het dirigent Jurie van de Berg die het stel weer tot orde roept. Meteen staan de zangers paraat. Met de ogen op de dirigent gericht, en de map rustend op de buik zijn ze er klaar voor. De organist Piet Weessies begint met het voorspel. Geconcentreerd wachten de mannen op het startsein om ‘Kent gij mijn dierb're Jezus niet' in te zetten. Van de droge repetitieruimte, waardoor het zingen toch vrij zwaar moet zijn, is vrijwel niks te merken, want met een forte geluid repeteren de mannen verder.  En dat niet zonder doel. De zanggroep wordt namelijk klaargestoomd voor het paasconcert, dat eind maart op het programma staat. Of ze het zelf in de gaten hebben, is nog maar de vraag, maar het bestaan van Onger Oens kan hoe dan ook een stukje Urker cultuur genoemd worden. "Het gaat ons erom dat we plezier beleven aan het zingen. Heerlijk om daar op zaterdagavond invulling aan te kunnen geven",  vertelt koorlid Albert van de Berg (van de Genemuiders). Conservatorium Plotseling slaat de dirigent het lied af.  "Wat nou dan?", reageert één van hen. "Ja, jongens, het klinkt mooi hoor, maar toch nog een beetje twijfelachtig. De draaitjes moeten op de juiste plaatsen gemaakt worden."   Koorlid Harm Koffeman begrijpt exact wat de muzikale leider bedoeld. "Man jongens, as ik ier nou de ienige bin die noten kan lezen!" Zo'n opmerking kan natuurlijk niet stilzwijgend genegeerd worden. "Ik zou op het conservatorium gaan als ik jou was", steekt een andere zanger dan ook de draak met hem. Mascotte Het moet toch iedereen, die Onger Oens ziet zingen, opvallen dat tussen al die forse mannen een lief en mooi meisje staat te zingen. Fokke Snoek doet uit de doeken hoe het in elkaar steekt. "Eigenlijk kunnen alleen mannen lid worden van ons koor. Maar voor Margea Dijkhuizen maken we graag een uitzondering. Wij zijn trots op haar, ze mist nooit, zingt alles uit het hoofd, helpt ons altijd, en buiten Urk is ze onze mascotte." Vrijzwemmen Solist Jacob Bakker stapt op verzoek van Jurie naar voren. Met 'Hoor 't moet des herders stemme zijn' vult zijn volle stem de ruimte. Die volheid wordt bij het refrein overweldigend, als de rest van het koor invalt en het lied overtuigend aanvult met 'Brengt ze thuis'. Het loopt intussen tegen het eind van het repetitie-uur. De groep heeft blijkbaar zin om nog even 'vrij te zwemmen'. Links en rechts worden verzoeknummers kenbaar gemaakt. Psalm 25 wint het, en de zangers zetten in. Het zijn vrijwel allemaal (ex) bokkers, breed en stevig gebouwd, ín voor een geintje en vooral op zoek naar gezelligheid. Maar als dit gevarieerde gezelschap zingt  'Heer ai maak mij Uwe wegen' moet dat haast wel de gevoelige snaar van luisteraars raken... Dan is de repetitie al weer ten einde, en de zangers schuiven aan de tafels, om daar voorzien te worden van een drankje en een hapje